Nieuwsbrief September – Oktober 2024

“De HEERE zal uw uitgang en uw ingang bewaren, van nu aan tot in der eeuwigheid.“

Psalm 121:8

Lieve vrienden,

Na mooie weken in Nederland, zijn we weer thuis in Paramaribo. Als gezin kijken we dankbaar terug op een zomer, waarin het belangrijk was dichtbij familie in Den Haag, Friesland en Brabant te zijn.

Samen eens wat dieper bijpraten, lachen, huilen, ontspannen en natuurlijk het 50-jarig huwelijk van pake en omi (Geertje’s ouders) vieren… Even niet zo ver weg zijn. Even genieten van kleintjes die opgroeien, maar ook samen door verdriet, gemis en andere moeilijke dingen heen. Ook al was het snel voorbij, het was goed. Fijn dat we ook velen van u mochten ontmoeten bij de achterbanavonden of in de kerk op zondag.

Shalom TV

“Goedemorgen Sham, kunnen we binnenkort afstemmen over Shalom TV en wat jij voor het station kan betekenen en hoe je in het bestuur kan passen? Ik wil jouw visie en standpunten meenemen in een voorgesprek met het bestuur.”

Dit verrassende appje kwam vlak voor ons vertrek van onze huurbaas, die voorheen in het bestuur zat van Shalom TV, een van de twee grootste christelijke tv-zenders in Suriname. De ontwikkelingen in onze kerk, Gemeente Gods Rainville, op het gebied van media waren de huisbaas opgevallen en hij wist dat Sham daar de leiding in heeft.

Door de gesprekken rondom het huis, hebben we regelmatig contact. Om het ijs wat te breken aan het begin van de gesprekken spraken we over de situatie rond Shalom. Het TV-station draait helaas al jaren niet goed meer. Onlangs heeft het huidige bestuur de hulp ingeroepen van de huisbaas, omdat er flinke uitdagingen zijn.

Toen wij net (in 2018) in Suriname kwamen wonen, had Sham al toenadering gezocht richting het tv-station en samenwerking aangeboden, maar daar kwam bij herhaalde pogingen niets uit. Nu lijkt er hopelijk een andere wind te gaan waaien. Inmiddels heeft Sham een goed gesprek gehad met onze huisbaas over Shalom TV. De huisbaas zal met het bestuur in gesprek gaan om een bestuursrol voor Sham te bespreken. Bidden jullie mee dat Gods wil hierin zal gebeuren?

Huisvesting update

Door dit alles ervaren we een groei in het vertrouwen in het contact met onze huisbaas, wat op zijn minst verwonderlijk genoemd mag worden. De hele zomer waren zowel onze huisbaas als wijzelf in afwachting van de uitvoering van de door de rechter gedane uitspraak op 24 juni. Er zou een boedelnotaris aangewezen worden die met de erfgenamen (huisbaas en zijn kinderen) om de tafel moest. We verwachtten dat dit nog wel even kon duren, dus gingen redelijk rustig naar Nederland. Daar hoorden we ook de eerste weken niets.

Begin september hadden we onze eerste achterban-koffie-avonden in Dordrecht en Rotterdam en deelden de situatie. In Rotterdam (4 sept) hebben we specifiek gebeden dat we snel iets meer mochten horen. De volgende dag kregen we bericht van de huisbaas of we een bod zouden gaan doen… want de notaris zou in september eindelijk met de erfgenamen om de tafel. Inmiddels hebben we -na overleg met onze bevriende notaris uit Nederland- een officieel bod gedaan. Spannend!

De eigenaar gaf binnen 10 minuten aan het bod te willen accepteren en feliciteerde ons! Hij wilde diezelfde week al met ons naar onze eigen notaris, die we kennen uit onze kerk. Even leek het rond! Onze notaris meldde echter dat het eerst nog lag bij de -door de rechter benoemde- boedelnotaris om door te spreken met de kinderen van de eigenaar. Zij hebben afgelopen week aangegeven een hoger bod te willen en de boedelnotaris wil nu het huis zelf ook nog laten taxeren. Zolang dit niet rond is, kan er nog geen voorlopige koopovereenkomst worden opgesteld.

We zitten nu weer in de wachtkamer en hebben een doorbraak nodig. Gelukkig kunnen we ondertussen blijven wonen aan de Wonglaan, maar het is natuurlijk niet fijn in deze onzekerheid te zijn. Bidden jullie mee dat we voor het wonder dat we voor eind november van alle partijen akkoord krijgen voor de koop? Als u vragen hebt, mail dan even naar Anne de Jong, via deze link.

Bemoedigingsreis Dirk en Inge

Tot slot willen we in deze nieuwsbrief nog even terug naar de periode vlak voor we naar Nederland gingen. Want op de valreep kregen we onze lieve vrienden Dirk en Inge de Witte op bezoek en hadden een hele kostbare tijd met hen.

Zij schreven een mooi verslag wat jullie hopelijk een andere inkijk geeft in het missiewerk. Ze draaiden in alles met ons mee en het was bijzonder te merken hoe vooral Dirk’s getuigenis tijdens de maandelijkse gezinsbijeenkomst vele harten raakte.

Dirk werd als kleine jongen afgewezen en leek ongeschikt ook maar enigszins van betekenis te kunnen zijn. Maar God deed een wonder. Nu is hij leerkracht, getrouwd met Inge, vader van vier kinderen en wordt gebruikt in Gods koninkrijk op een manier die niemand ooit had verwacht. Dat God dit kan doen, raakte de gezinnen tot tranen toe en predikt nog steeds door.

Voor hun eigen indrukken, laten we Dirk en Inge graag zelf aan het woord en vragen u alles wat zij en wij deze maand beschreven opnieuw in gebed te nemen, nu we aan dit nieuwe seizoen in Suriname zijn begonnen. Dank jullie wel.

Dirk: ”Eindelijk was het zover, na 17 jaar vriendschap en 6 jaar Suriname konden we Sham en Geertje en de kinderen in hun woon/werkomgeving opzoeken. Tussendoor zijn we goed op de hoogte gehouden door nieuwsbrieven, persoonlijke berichten en gesprekken. De visie en passie voor de Missie die ze gestart zijn is onverminderd krachtig gebleven. De frustraties, teleurstellingen en tijd om op dingen te wachten is een constante stoorzender. Maar goed, eenmaal in Suriname aangekomen valt op dat zoveel anders is. Gewoon een aantal zaken: het inchecken in het land, de wegen, straatverlichting, overstromingen, het zichtbare verschil tussen rijk en arm, de temperatuur, de snelheid waar alles mee gaat, de hoge prijzen in de winkels, producten die er wel of juist niet zijn.
Het is duidelijk (niet verrassend) een andere wereld waarin we terecht komen. Steeds denkend vanuit een Nederlands perspectief en vergelijken kost veel energie. Berusten, verwonderen en genieten is de beste remedie. We zijn bewust gekomen om te bemoedigen, niet zozeer als toerist. 12 dagen als gast bij de familie in huis. Meelopen, onderdeel zijn van een missionair gezin.
Wanneer alles zichtbaar en bespreekbaar is, is het makkelijk om een mening te hebben. (Daar zijn we toch Nederlanders voor 😉) Aan de andere kant is duidelijk dat dit een andere wereld is en wij hier een passant zijn.
Vanuit dit perspectief groeit het respect en de bewondering voor hoe onze  vrienden hun plaats hebben gevonden en ingenomen. Het wordt duidelijk dat alleen de communicatie in de nieuwsbrief en de bescheidenheid niet de lading en impact weergeeft die Sham en Geertje maken.

Binnen het werk van Geertje lijkt dit op en eerste oog meer concreet. Via het Mercy project zijn de bezoeken, persoonlijke ondersteuning, samen sparen, de voedselpakketten, gratis kledingwinkel en de familiemeetings zichtbaar en belangrijk. Toch is het de geestelijke autoriteit en positie die Geertje inneemt de sleutel voor succes. Dit maakt dat ze leiding en verantwoordelijkheid neemt, mensen direct kan aanspreken en begrenzen. Ze zoekt hierin bewust naar leiding van de Heilige Geest en reageert op hoe ze de stem van God ervaart. Dit maakt ook dat ze mensen soms niet (meer) helpt. Het is De liefde die drijft en God die zegent en vrucht geeft.

Tja, dan het werk van Sham. Het lijkt qua zichtbaarheid een groot contrast met dat van Geertje. Dit komt omdat het eindproduct, het meest zichtbare, er nog niet is, terwijl het meeste werk en de meeste tijd in het proces daarvan gaan zitten. Dit proces rond het maken van een film kost zeer veel tijd en omvat bijna “oneindig” veel stappen. Het beeld, de geluidskwaliteit, de tekst en vertaling worden zorgvuldig gemaakt, zodat het perfectie aantikt. Deze hoge norm is voor Sham de norm. Een Goddelijke boodschap ga je niet als “net niet” aanbieden. Dit maakt dat de resultaten tv-waardig zijn. Het is gaaf om te zien dat door de toewijding anderen aanhaken. Het werk is zo tijdrovend dat er een team is ontstaan wat in onderdelen meehelpt en corrigeert. Teamgenoten zijn ook uitgesproken trots op het resultaat en eren Sham om zijn inzet. Zelf zouden ze al lang gestopt zijn, geven ze aan. Sham werkt letterlijk achter de schermen en samen met zijn bescheidenheid maakt het dat hij zichzelf niet op de voorgrond zet.
Hij is gefocussed op zijn roeping en missie en neemt anderen daarin mee. Hij stelt zich kwetsbaar en afhankelijk op en maakt daardoor ruimte voor anderen. Binnen dit alles is hij de leider, regievoerder en neemt verantwoordelijkheid. 
Zijn trouw en toewijding zijn ook in de kerk niet onopgemerkt gebleven. Sham is coördinator van de techniek rondom media en worship. Wanneer je dit niet weet, is het bijna niet zichtbaar. Sham is er en beweegt tussen de linies en weet personen in hun kracht te zetten. In de gemeente proef je aan alles dat hij gewaardeerd wordt en erkenning krijgt voor zijn roeping en bediening. Dit maakt dat hij trainingen kan aanbieden en mensen persoonlijk mag coachen. Binnen het techniekteam heeft hij mensen geholpen te groeien tot leider. Op deze manier hoeft hij dit niet zelf te doen en komt de hoofdmissie (hindoestaan tv-werk) niet in gevaar. Het tegenovergestelde lijkt te gebeuren. Het werk in de kerk is qua inhoud en vorm een onderdeel en verlengstuk geworden.
Sham is een echte pionier. Hij weet dat hij het werk voor God doet en alleen aan Hem verantwoording schuldig is. Dit maakt dat hij zo goed zelfstandig werkt en elke dag met enthousiasme aan de slag gaat.

Dan zijn er natuurlijk ook nog Levi en Aron. Tussen alle bedrijven door gaat hun leven en ontwikkeling door. Het leven in een bijzonder gezin heeft en geeft ze mooie, speciale momenten. Toch is het ook vaak schakelen en plek maken voor wat er in het leven van hun ouders voorbijkomt. Sham en Geertje zijn zich hier heel bewust van en leggen uit waar nodig, en stellen bewust grenzen.

Het was een bijzondere tijd die we samen gehad hebben. We hebben elkaar kunnen bemoedigen, ervaren en het leven gevierd. Het was een voorrecht om zo ontvangen te worden. We hebben, zoals dat tegenwoordig heet, veel herinneringen gecreëerd.  Die gaan met ons mee terug naar Nederland. Dank jullie wel!"

Gebedsapp

Wilt u nog persoonlijker meeleven en meebidden? Stuur dan even een mailtje naar ons via deze link  of neem contact op met Jikky de Jong-Buursma, via email.

Als laatste willen we toch nog noemen dat we met de financiën momenteel helaas niet helemaal “in de pas” lopen. We vragen hier extra gebed voor en mocht u deze maand in staat zijn hierbij te kunnen helpen door een extra gift, dan is die meer dan welkom via: Stichting Showing the Gospel Rekeningnummer: NL63 INGB 0008 022 823 O.v.v. Waar meest nodig. www.showingthegospel.nl Vragen over uw giften/financiën kunt u stellen aan Henk Kotterink, via dit email adres.

Heel hartelijk dank!

Liefs Sham, Geertje, Levi en Aron